Waarom dat Duits was, weet ik ook niet precies... Misschien omdat het de taal van de liefde is.
Efficient omgaan met je tijd
De laatste tijd is het nogal hectisch geweest, helaas heeft mijn prive leven hieronder geleden. Vooral Liina, mijn vriendin, heeft het zwaar te verduren gehad. Dus heb ik besloten om wat orde aan te brengen in mijn chaos. Van al mijn wilde plannen voor artikelen en een boek neem ik voorlopig afscheid. Ik richt mij compleet op bloggen, dit is het boek dat ik schrijf. Het fijne van bloggen is dat je de dialoog aan kan gaan en interactie kunt hebben met lezers, vandaar dat ik een blogger ben. (Interviews en interactieve workshops zijn wel dingen die ik nog graag blijf doen.)
Bloggen en hardnekkige inteelt
Vroeger dacht ik dat bloggers een vreemd soort inteelt volkje was. Dat beeld is veranderd en ik weet dat het veel genuanceerder ligt. (Het blijven wel verdacht veel neven en nichten...) Ik hoor er nu dus ook bij, toch?
Meer aandacht voor Liina
Liina is de droomvrouw voor mij en dat blijft ze. Nog nooit ben ik zo gelukkig geweest met iemand, Liina is werkelijk mijn soulmate. Haar ten huwelijk vragen via dit medium zou trouwens wel des bloggers zijn, maar laat ik dat nog maar niet doen. Om Liina te laten zien dat de tijd die ik besteed heb aan Blinkz! niet voor niets geweest is, zou het leuk zijn om een lieve comment te krijgen die gericht is aan Liina. Als is het maar 1 leuke comment van iemand die dit tot op heden nog niet heeft gedaan. Ik denk dat ze er heel blij mee zal zijn. Liina vertellen dat ze een lekker wijf is, maakt weinig indruk, dit weet ze zelf namelijk donders goed.
Nou, Ich bin ein Berliner und ich liebe Liina. Voor degene die het nog niet wisten, of waarvan het geen kwaad kon om hen er aan te herinneren.
Ben jij een ware PPMC consultant? (incl. gratis cadeau)
Bericht gepost door: Arjan_Haring
Leuk, dat zorgt ervoor dat PPMC niet te klagen heeft, en altijd een positief verhaal heeft richting haar aandeelhouders. Onze jaarbonussen lopen ook flink op. En dit soort projecten zijn erg leuk om te doen, dus de consultants zijn grotendeels tevreden.
Online strategie PPMC
In een goede markt betekent over het algemeen dat alle PPMC consultants declarabel zijn, aan de slag voor een of meerdere klanten dus. Dat is onze daily business. Maar wie denkt er dan na over onze online strategie en het inzetten van de website? Leuk dat je het vraagt, dat zou ik graag bij jou willen neerleggen.
Enkele vragen die we samen met onze klanten proberen te beantwoorden zijn:
- Wat is de behoefte van klanten en hoe verhoudt die behoefte zich tot het internet?
- Wat kunnen we klanten bieden via internet?
- En wat kunnen we niet-klanten bieden op onze website?
- Wat kan het internet betekenen bij het binnenhalen van nieuwe klanten?
- Waar is het kanaal internet geschikt voor in onze business en hoe verhoudt zich dat tot de andere kanalen?
- Hoe kunnen we de relatie met onze klanten versterken via het internet?
- Wat kan je zeggen over een effectieve zoekmachinestrategie?
- Etc.
Klinkt eigenlijk best ranzig, onze business, is vast een mooier woord voor in het Nederlands. Maar goed, de consultancymarkt is een gunmarkt, projecten worden je gegunt. Consultants hebben over het algemeen een goed netwerk (vergeet mij niet uit te nodigen via LinkedIn) en Paul helemaal, zo krijgen wij uiteindelijk onze projecten. PPMC heeft daarnaast ook nog eens een hele goede naam in de markt, dit helpt ook. Zo af en toe komen er ook via ons algemene emailadres of de website offerteaanvragen binnen.
Huidige online activiteiten
Naast een nieuwsbrief, hebben we dit blog en ook nog onze website. De website is hopeloos verouderd, net als in een echte organisatie domineert de dagelijkse business ook onze werkzaamheden. Een andere belangrijke reden waarom er nog niets aan de website gedaan is, is omdat de projecten de laatste jaren toch wel binnen blijven stromen... Ik weet het, dat is geen reden om je online kanaal te laten verslonzen en vandaar ook deze oproep.
We hebben al eerder feedback gekregen op onze website en die kan je ook als inspiratie nemen. Dit zijn de ongezouten woorden van Ruben Timmerman:
- "het is echt een klassiek drama"
- "er is zonder overdrijven niets goed"
- "ik gok dat ie intern is gebouwd door iemand die heel weinig weet van websites bouwen"
Geef input op de online strategie van PPMC en win!
Dus kom uit die luie stoel en geef feedback, alle feedback is welkom. Alle input zal ik zelf nog eens op een hoop gooien en een samenvatting ervan bloggen. Naast de eervolle vermelding maak je kans op een gratis Online Marketing Maturity Check*. Originele inzichten over een te volgen online strategie en concrete ideeen wat we met onze website moeten doen, genieten mijn voorkeur. Tenslotte zullen alle inzichten ook worden meegenomen in de bepaling van de Online Strategie van PPMC 2007 - 2011.
*Over het Online Marketing Maturity Model zal Bram en/of Bart heel binnenkort iets bloggen.
Marketing Misverstand 7: Consumenten hebben een eigen wil
Bericht gepost door: Arjan_Haring
In hoeverre hebben consumenten een eigen wil? Goede vraag, volgens Bas Haring en Guy Claxton geloven mensen sterk dat ze een eigen wil hebben. Maar of dit geloof terrecht is, is maar de vraag. Je hebt het hersenlandschap en het woordlandschap. Een aantal begrippen (concepten) heeft geen naam, en aantal namen (labels) heeft geen rechtstreeks verband met een begrip dat bestaat in het hersenlandschap.
De wil is zo'n voorbeeld van een naam voor iets, een label, dat je niet kan aanwijzen in het hersenlandschap. Neurowetenschappers hebben "de wil" nog niet kunnen localiseren in het brein. En toch geloven (weten) mensen dat ze een eigen wil hebben. Het marketing misverstand had dus ook kunnen heten: "Er bestaat (nog) niet zoiets als een wil". Met twee voorbeelden probeer ik aan te geven dat dit helemaal niet zo'n gekke gedachte is.
Emmer met sop
Vraag mensen wat ze willen doen dit weekend. Bij een bepaalde gedeelte van de mensen zet je, zonder dat ze het weten, een emmer met zeepsop in de kamer. Wat blijkt, de mensen met een emmer met sop in de kamer geven significant vaker aan dat ze willen gaan schoonmaken dit weekend. Dit experiment was een van de vele die Ruud Custers gedaan heeft in het kader van zijn PhD "On the Underlying Mechanisms of Nonconscious Goal Pursuit". De geur van de zeepsop zorgde er bij de proefpersonen voor dat het idee om te gaan schoonmaken werd geactiveerd. Rectificatie: Dit voorbeeld komt uit: Smells like clean spirit: Nonconscious effects of scent on cognition and behavior, door Rob Holland.
Eerlijke sollicitatieprocedure
Pitmann en Bornstein hebben een test gedaan waarin er 2 cv's bekeken moesten worden. Een cv van Tom, en een cv van Dick. Beide cv's hadden een verschillende pasfoto. Tom was goed in rekenen, en Dick kon juist goed schrijven. De opdracht was om de meest geschikte cv te kiezen voor een bepaalde openstaande functie. Maar voordat dit gebeurde, kregen de proefpersonen onder het mom van een korte visuele check, licht in hun ogen geschenen. Deze lichtflits van 4 milliseconde bevatte de foto van Dick of Tom met het woordje "Goed" daarnaast.
Proefpersonen verklaarden hun voorkeur voor de ene sollicitant boven de andere op basis van een ogenschijnlijke rationele afweging van het relatieve belang van rekenkunde en schrijfvaardigheid. Dit presenteerden ze niet als een vermoeden omtrent hun denkprocessen, maar als een op waarheid berustend, betrouwbaar verslag van wat zich in hun hoofd had afgespeeld.
Ook al waren ze zich daar niet van bewust, de proefpersonen waren gemanipuleerd. De groep proefpersonen die de foto van Tom en het woordje "Goed" hadden gezien, kozen tweemaal zo vaak voor Tom. En andersom kozen proefpersonen ook tweemaal zo vaak voor Dick, als ze zijn foto met het woordje "Goed" hadden gezien.
Hun verklaring voor hun keuze, ook al dachten ze dat die werkelijk op waarheid berustte, was in feite gebaseerd op wat plausibel geweest zou zijn. Ze kenden geen intrinsiek hogere waarde toe aan het maken van berekeningen dan aan schrijfvaardigheden (of andersom); ze zochten alleen een rationalisatie voor hun voorkeur. (Dit lijkt overigens sterk op de rationalisatie van het meedoen aan de Postcodeloterij.)
Een eigen wil of een eigen verklaring?
Best heftig om te concluderen dat in sommige gevallen onze eigen wil meer lijkt op een eigen verklaring van waarom je iets doet. Net als de personen die werden beinvloed door de geur van zeepsop, handelden de personen bij het kiezen van het beste cv uit eigen wil. Veel zaken hebben als fundament dat personen handelen uit vrije wil. Mocht je goede marketing willen bedrijven, dan zou ik een kritische houding aannemen ten opzichte van de vrije wil van consumenten (en die van jezelf).
Kotler versus Zaltman: Huggies Showdown
Bericht gepost door: Arjan_Haring
Wie heeft er gelijk? En wat is het verschil tussen ZMET en lateral thinking? Dat zijn de vragen die ik graag wil verkennen in dit stukje huisvlijt.
Zaltman's gelijk
Zoals ik in Marketing Misverstand nr. 1 al beschreef: Onderzoek volgens de ZMET methode wees uit dat er een gevoel van competitie is tussen jonge ouders (vaak kennissen, vrienden of familie die ook een kind hebben). Het wedstrijdelement zit hem in de voortgang die hun eigen kind ten opzichte van andere kinderen boekt als het gaat om zindelijkheid (dit zien we ook terug in het vermogen om te lopen, praten etc.). Met de pull-up gaven de betreffende marketeers jonge ouders nog een middel om te laten zien dat hun kindje zich goed ontwikkelt.
De impliciete boodschap expliciet gemaakt. Dit is overigens NIET de manier hoe het uiteindelijk in de markt is gezet.
Kotler's gelijk
In het boek Lateral Marketing heeft Kotler de lateral thinking technieken geprojecteerd op marketingvraagstukken. Lateraal denken gaat om het bedenken van mogelijkheden die minder voor de hand liggen. Het gaat om ideeen die niet zo snel met het traditionele logische, stap voor stap proces boven water zouden komen. Uitgangspunt is dat mensen patroondenkers zijn. Nederlands expert op dit gebied is Kees van Overveld, zijn ideeen over lateraal denken (PDF) fungeren als input voor het volgende voorbeeld. Het bekende voorbeeld van hoe een kip omgaat met veranderingen door sommige ook wel 'kippen' genoemd:
Als je een U-vormige omheining maakt die er voor zorgt dat een kip niet rechtstreeks naar zijn voedsel kan gaan, zal de kip het blijven proberen op de rechtstreekse manier. Zie het eerste figuur hierboven. De oplossing om terug te gaan en om de omheining heen te lopen, het tweede figuur, zal niet bedacht worden door een kip. Uiteindelijk zal de kip doodgaan tewijl hij probeert rechtstreeks naar het voedsel te lopen. Mensen hebben ook de neiging om het gangbare pad te bewandelen, en eventuele veranderingen niet op te merken. Lateraal denken gaat er vanuit dat het rechtstreekse pad niet altijd leidt tot de beste oplossing. Het nemen van stappen in een tegenovergestelde richting dan de verwachte oplossing zorgt uiteindelijk voor een beter resultaat.Voor Huggies betekende dit het volgende; het gangbare geloof van Kimberly-Clark, hun U-vormige omheining, was dat kinderen op een bepaalde leeftijd geen luiers meer nodig hebben. Door dit te doorbreken en juist oudere kinderen als doelgroep (voor luiers!) te nemen, kwamen ze op deze combinatie van een onderbroek en luier.
Haring's gelijk
Ik vind productontwikkeling een fascinerend vakgebied. In 2002 heb ik een cursus persona's gevolgd van een Amerikaanse dame die voor Cooper werkte, een bureau dat state-of-the art producten ontwikkeld. De cursus had als subtitel; Bridging the gap between research and design. Ik denk dat daar een gedeelte van het antwoord ligt.
Op hoofdlijnen kan je productontwikkeling onderverdelen in onderzoek, ontwerp, het maken en de uitrol. Met diepgaand onderzoek kan je komen tot unieke inzichten. Maar dan ben je er nog niet, je moet dan uiteindelijk een beslissing gaan maken, wat wordt het ontwerp, hoe in te spelen op deze unieke inzichten? Dit ontwerpen kan je op verschillende manieren doen, lateraal is daar een van de opties van. En daarna ben je er nog steeds niet, de unieke inzichten en jouw laterale beslissingen moeten wel terugkomen in het finale product.
Ellen van Kleef heeft onderzoek (PDF) gedaan naar de rol van consumentenonderzoek in een vroeg stadium van het productontwikkelproces. Daarbij houdt ze ook rekening met de verschillende stappen van dit proces. Er is een kloof tussen het onderzoek en ontwerp. En blijkbaar zijn meerdere kloven te onderkennen, mijn scriptie over dit onderwerp heette niet voor niets Bewust Complex (PDF). En al de verschillende stappen hebben het risico dat ze inzichten vanuit de vorige stap verkeerd interpreteren, of teveel vereenvoudigen.
Geef ons eens ongelijk
Jammer genoeg is niet vast te stellen aan wie het succes van Huggies is toe te rekenen. Het is een kip-ei verhaal. Iedereen kan dit dus claimen, en doet het ook, zonder dat iemand hen daar op aan kan spreken.
2 jaar geleden toen Zaltman in Nederland was, heb ik een tijdje met hem gepraat. Een van de vragen was, hoe gaan organisaties om met de diepe en rijke inzichten die ZMET oplevert? Organisaties die gewend zijn aan zwart-witte rapporten zijn niet voorbereid op dergelijk gekleurde inzichten, of wel? Zaltman kon dat weinig schelen, zijn onderzoek was goed, zijn taak zat er op, het was geheel aan de organisatie om dit op te pakken.
Oef, fout antwoord, als organisatieadviseur heb je het liefst de regie tot aan de productintroductie (uitrol), het is de kunst om de kracht van het onderzoek tot aan het product te waarborgen. Een echte onderzoeker dus, die Zaltman, blij met goed onderzoek. Kotler schat ik anders in, een echte bruggenbouwer, die geen genoegen neemt met goed onderzoek, of een goede beslissing. Ik gooi het op een morele overwinning voor Kotler. Of is er wellicht nog iemand anders die het succes van de Pull-ups wil claimen?
Hoe bouw ik een gelukswinkel?
Bericht gepost door: Arjan_Haring
Nou oke dan, niet letterlijk. Maar de vraag of een bedrijf een relatie moet aangaan met haar klanten, en de vraag of de klanten wel een relatie willen met het bedrijf, horen wij wel geregeld.
Vorig jaar verscheen De gelukswinkel; Over het binden en boeien van klanten op de markt. Geschreven door Paul Postma en Maurtis Bruel (bekend van de Geluksfabriek) en heeft bovenstaande vragen als uitgangspunt Lees hier een interview in het blad Interne Communicatie van november 2006 (PDF).
Mevrouw de Graaf
Graag vertel ik je het verhaal van mevrouw De Graaf uit het kwadrant rechtsboven. Mevrouw de Graaf is al meer dan 15 jaar klant van dezelfde Albert Heijn in haar woonplaats. Ze heeft inmiddels twee verbouwingen meegemaakt, en kent het hele assortiment. Ze kan zich niet voorstellen dat ze ooit ergens anders haar boodschappen zou doen. Dat zou ze een soort verraad vinden. Ze heeft zo haar eigen voorkeuren, en ziet ook direct wat er in de winkel is veranderd. Zij is het voorbeeld van een loyale klant. Zij heeft een relatie met haar Albert Heijn, maar die wordt tot haar verdriet niet beantwoord.
Mevrouw De Graaf klaagt steen en been over de kassajuffrouwen die toch zulke domme fouten maken en het assortiment niet goed kennen. Ze klaagt dat sommige producten, die ze toch best wel eens kocht, zomaar uit het assortiment verdwijnen. Ze klaagt over de nieuwe bedrijfsleider die geen orde houdt in de winkel. Kortom, ze klaagt over alles. 'Vroeger kreeg ik nog wel eens een brief uit Zaandam,' herrinnert ze zich met weemoed. 'Op het hoofdkantoor begrepen ze tenminste hoe belangrijk ik als klant voor hen ben. Maar ik heb al jaren niets meer gehoord.'
Ze voelt zich de verongelijkte en verwaarloosde partner in een slecht huwelijk. Eigenlijk klaagt ze over gebrek aan erkenning en gebrek aan aandacht. Zij wil een relatie, maar die blijft onbeantwoord. Het risico van een scheiding ligt op de loer.
En het is de vraag of in dit geval Albert Heijn de scheiding wil, of juist alles uit de kast gaat halen om de relatie weer nieuw leven in te blazen. De kwadranten met de blije smileys zijn de kwadranten waarin wij organisaties het liefst zien.
Waar denk je dat jouw organisatie zit?
Top 10 Web Analytics Blogs
Bericht gepost door: Bram_van_Essen
Hij was al een tijd niet meer uitgekomen , maar voor januari heeft Avinash Kaushik weer een top10 web analytics blogs samengesteld. De eerste keer dat de lijst uitkwam was in juni 2006 (toen was het nog een top 15, maar top 10 lijstjes zijn nu eenmaal in). Allereerst de lijst:
RankBlog Jan '07 Sept '06Jul '06
1 Google Analytics Blog by Jeff Gills 3,532 5,005 N/A
2 Occam's Razor by Avinash Kaushik 3,757 6,591 20,124
3 Web Metrics Guru by Marshall Sponder 6,965 7,126 8,086
4 Web Analytics World by Manoj Jasra 17,509 35,315 N/A
5 Eric Peterson's Analytics Weblog by Eric Peterson 27,762 36,838 91,240
6 Unofficial Google Analytics Blog by Michael Harrison 31,253 36,319 61,923
7 Increasing your website's conversion rate by Robbin Steif 31,253 43,761 76,223
8 Lies, Damned Lies by Ian Thomas 54,743 N/A N/A
9 Instant Cognition by Clint Ivy 69,018 106,153 225,302
10 WebAnalytics.be Blog by Aurelie Pols 80,978 N/A N/A
Met de blog van Aurelie is er ook een internationale vertegenwoordiging. Verder heeft Avinash zelf ook niet te klagen. Met name zijn ranking is sterk gestegen sinds vorige meting.
Naast de top 10 geeft Avinash ook nog zijn persoonlijke top3 van de laatste paar maanden:
#1: Commerce 360 Blog van Craig Danuloff
#2: Tracking Techniques van Chris Furlon
#3: Immeria van Stephane Hamel
Van deze drie kan ik vooral Craig Danuloff's blog kan ik van harte aanraden.
Verslag neuromarketing event: Neurons that fire together, wire together
Bericht gepost door: Arjan_Haring
Een zeer enerverende middag, met een grote opkomst en zeer inspirirende verhalen. Ik neem graag even de hoogtepunten met je door.
Inleiding door Kim Wanten
Deze onmiskenbare Limburgse dame opende met een helder betoog over de door evolutie ontstane driedeling van ons brein en welke consequenties dit heeft voor marketing.
Ze gaf aan dat er ook een evolutie van ons werk plaatsvindt. Door de overvloed aan producten en keuzes die we inmiddels hebben, gecombineerd met de outsourcing van kenniswerkers naar Azie en de verdergaande automatisering van ons werk, zal in het Westen uiteindelijk nog maar ruimte zijn voor de creatieven. Dit verhaal komt uit de hoed van Daniel Pink (lees zijn mening in het Wired artikel "Revenge of the right brain"), een van de goeroe's die voor de Harvard Breakthrough ideas van 2004 een stuk schreef over hoe Masters of Fine Arts uiteindelijk de MBA's zullen verdringen.
Verder kwam de techniek Facial coding aan bod, een techniek gebaseerd op het onderzoek van Paul Ekman. Zoals bekend zitten de evolutionair gezien oudere systemen vaker achter het stuur dan ons nieuwe systeem (de neo cortex). Met standaard interviews bevraag je het nieuwe systeem, en ondanks dat het nieuwe wel een verklaring klaar heeft liggen, is dat niet de werkelijke verklaring.
Om achter de werkelijke verklaring te komen moet je de neo cortex proberen te ontwijken en het uit de oude systemen halen. De oude systemen zijn met onze spieren verbonden (de neo cortex niet), ook de gezichtspieren, door te interpreteren wat de spiertrekkingen in je gezicht betekenen, kan je achterhalen wat iemand werkelijk vindt. Lees ook het artikel dat verscheen in het Tijdschrift voor Marketing van januari "Facial Coding; lees de gedachten van de consument (PDF).
Dan Hill
Daarna nam Dan Hill het woord, wat een fijne man om te horen praten. Zie hem hier ook in actie.
Hij is Amerikaan en zijn voorouders komen uit Noorwegen. En juist hij komt vertellen hoe belangrijk gevoelens wel niet zijn in het leven. Om te illustreren hoe amussant hij dit zelf vond vertelde Dan een veel gebruikte uitdrukking die men in Amerika heeft over zijn soort mensen: A Norwegian-American man loved his wife so much... he almost told her.
Dan Hill had mooie voorbeelden en legde maar weer eens haarfijn uit hoe de neo cortex slechts kan lobbyen om te krijgen wat hij wilt, het lymbische systeem en het reptielenbrein zijn als enige verbonden met de spieren, en die kunnen dus iets doen. De neo cortex, hoe graag hij ook zou willen, kan zelf niet optreden. Zoals Paul het mooi verwoordde "de neo cortex heeft veel minder invloed dan hij zelf wil toegeven".
Goed voorbeeld vond ik een luchtige commercial die was onderzocht. Vreemd genoeg kwam er uit het facial coding onderzoek dat mensen die de commercial bekeken een moment van angst hadden. Dit was totaal niet de bedoeling van de commercial. Na lang zoeken kwam men erachter dat de acteur in de commercial zelf een angstige gezichtsuitdrukking had, wellicht had net zijn vrouw aan de telefoon gehad. Het onbewust inleven in mensen (wat wij automatisch doen, dankzij onze spiegel neuronen) zorgde er in ieder geval voor dat de kijkers een zelfde angstig gevoel beleefden. Dit inzicht was niet bereikt zonder facial coding.
Neuromarketeer van het eerste uur Paul Postma sloot af met zijn Verstandig Denken Infantiel Handelen verhaal, waar hij zijn nieuwste artikel(PDF) doorheen had verweven. Blijft interessant om te zien dat de ideeen die al jaren spelen, nu echt worden opgepakt.
Neuromarketing weetjes
Hier een aantal interessante feiten die gedurende dag de revue gepasseerd zijn:
Er gaan gemiddeld tien keer zoveel berichten van de lymbische systemen naar de neo cortex dan terug. (wie stuurt wie aan?)50 procent van ons brein is visueel ingesteld, en 2/3 van alle stimuli die we verwerken is visueel (hoeveel procent van jouw communicatie bestaat uit woorden?)De fMRI scans zijn nu 1 tot 5 mm nauwkeurig, en het is nog niet duidelijk hoeveel netwerken er zijn binnen die 1 mm.Mensen kijken het liefst naar gezichten en beweging.
Babylonische spraakverwarring?
Ik was zelf erg benieuwd naar hoe verschillende experts kijken naar neuromarketing. Naast de ethische discussie (die gisteren niet plenair werd gevoerd), vond ik het interessant om te zien hoe de verschillende scholen binnen de psychologie, sociologie en biologie er naar kijken. NIet alle scholen waren aanwezig, maar hier volgen enkele opmerkingen uit de zaal, met zover ik het kon achterhalen de achtergrond van de persoon die de opmerking maakte:
Neuropsycholoog: Waarom staren jullie nog naar die plaatjes van de fMRI scanner? We weten al lang dat alleen het uitspreken van het woordje "de" al zowat het hele briein activeert. Die fMRI scans kloppen dus helemaal niet.
Behaviorist: Emotie eerst en dan gedrag? Maar we weten dat het gedrag juist ook de emotie beinvloedt, waaarom doen jullie dit dus niet andersom?
Creatief Designer: Wat is jullie verklaring voor het niet-meetbare deel van gedrag dat ik beinvloed op basis van mijn intuitie?
Marketing Manager met een (Jungiaans) psychoanalytische inslag: Maar wat zijn de psychologische profielen van de mensen die je onderzoekt?Geen van deze vragen kon ter plekke beantwoord worden, neurologisch gezien is daar namelijk nog geen antwoord op.
Hoe nu verder met Neuromarketing?
Neuromarketing heeft inmiddels ook al kleine verliezen moeten lijden, het verkeerd voorspellen van de meest succesvolle commercial tijdens de Super Bowl bijvoorbeeld. Al met al een leuke uitdaging voor het vak Neuromarketing om toch haar waarde te blijven bewijzen. Het was in ieder geval een hele mooie middag en een prachtige start voor een vakgebied dat alleen maar meer van belang gaat worden.
Wat hebben designers, techneuten en marketeers gemeen?
Bericht gepost door: Arjan_Haring
Producten die zonder plakkers, stickers, aanwijzingen of gebruikshandleiding niet door een normaal mens te gebruiken zijn. Mensen irriteren zich groen en geel aan deze producten. Sommige mensen denken zelfs dat zij te dom zijn om het product te gebruiken. Lijkt me geen wenselijke situatie.
Mijn stelling: "Menselijke fouten zijn over het algemeen ontwerpfouten."
Het ligt dus nooit aan de gebruikers van een product, maar aan degene die het product gemaakt hebben. Voorbeelden zijn er genoeg en helaas liep ik gisteren tegen wel een heel klassiek voorbeeld aan. Een voorbeeld waar noodverbandjes moeten worden aangelegd omdat iets slecht ontworpen is.
De intercom van ons appartementencomplex.
Al vanaf het moment dat ik mijn nieuwe appartement introk, wist ik dat onze intercom bedroevend slecht was. In eerste instantie ziet de "zoek naam"-functie er veelbelovend uit, maar er zitten geen namen in het systeem. Dat werkt dus niet.
De "zoek in lijst"-functie werkt gelukkig wel, alle 38 appartementen van 6A tot 10K staan daar in. Mocht je te gast zijn bij 8D heb je een redelijke "intercom wijsvinger" (analoog met de "sms duim" en "muis arm") voordat je contact hebt. Dat is dus de enige werkende optie, en ja... wat doet die andere knop er dan nog...
Die andere knop zorgt voor problemen. Problemen die opgelost moeten worden met plakkertjes...
En een gebruiksaanwijzing...
Geen fraaie oplossing als je het mij vraagt. De enige oplossing in dit geval is het toevoegen van alle namen van de bewoners van het complex.
In andere gevallen is het plakkertje nog de enig mogelijke oplossing.
Je kan niet helder genoeg zijn in het duidelijk overbrengen van het doel van je product. Het liefst doet het product dat zelf. Dit is bijvoorbeeld geen pisbak.
Soms is de design oplossing (alles wegwerken om een gelikt resultaat krijgen), niet de meest praktische. De toiletrol zit zo mooi verstopt dat je hem haast niet kan vinden. Gelukkig treffen we een sticker aan die wijst op de aanwezigheid van toiletpapier.
Zullen de designers, techneuten of de marketeers dit ooit leren? Ik mag hopen van wel. Jij weet in ieder geval wie de schuldige is als je de volgende keer een dergelijk plakkertje tegenkomt.
Met dank aan Peter Boersma voor de laatste twee voorbeelden.
Terugblik Web Analytics Wednesday Netherlands
Bericht gepost door: Bram_van_Essen
De avond begon met een voorstelrondje waarin alle aanwezigen hun verwachtingen van de Web Analytics Associatie Netherlands konder aangeven. Door de grote opkomst werd dit een wat lange sessie, maar op zich was een goed om de verscheidenheid aan aanwezigen te zien. Rode draad in de verwachtingen was toch wel het delen van kennis op het vakgebied. Belangrijke wens was om vooral klantcases te zien en leverancierspraatjes zoveel mogelijk te vermijden.
De keynote speaker van de dag was Steve Jackson van Satama. Hij is chairman van de WAA Nordics. Zijn verhaal begon met de resultaten van een eerder gehouden onderzoek onder gebrukers van web analytics pakketten. Conclusie: veel mensen weten niet wat ze moeten meten en hoe ze de resultaten moeten interpreteren. Hierdoor wordt er ook veel van analysepakket gewisseld. De grote uitdaging voor de WAA ligt dan ook in het aantonen van het nut van Web Analytics voor een organisatie.
Om meer resultaat uit Web Analytics te halen propagandeert de WAA het gebruik van Key Performance Indicators (KPI's), met Eric Peterson als king of the KPI. Goed dat Steve nog even stilstond bij het gebruik van KPI's en wat een KPI nou precies is. Recent was hier nog wat discussie over op marketingfacts. Twee belangrijke punten met betrekking tot het gebruik van KPI's die ik er even uit wil lichten:
- Er hangt altijd een doel aan (bijvoorbeeld conversie = 1,5%)
- Er is een actie aan verbonden als de index onder (of boven) je doel komt (en alleen in die gevallen moet er actie ondernomen worden.
Vlak voor de borrel werd nog aandacht gevraagd voor mogelijke activiteiten voor de WAA Netherlands. Naast de Web Analytics Wednesday ieder kwartaal is de wens/ambitie uitgesproken om een Web analytics congress te houden. Ook wordt er een LinkedIn groep opgericht waar een ieder zijn vragen kwijt kan. Natuurlijk kwam vanuit de zaal ook het verzoek om benchmarks te genereren. Ik zelf geloof daar niet zo in omdat iedere markt (zo niet iedere organisatie) anders is en vergelijken met een benchmark daardoor niet zo zinvol is.
Wij vanuit PPMC zijn wij van origine bezig met het inzichtelijk maken en voorspellen van klantgedrag. Via predictive modelling doen we dit al jaren op offline klantgedrag. Het inzichtelijk maken van online klantgedrag is één van de eerste stappen om ook het gedrag van de online klant te kunnen voorspellen. Ons belangrijkste web analytics aandachtspunt voor 2007 is de koppeling van online en offline data. Hiermee kan het internetkanaal echt worden geintegreerd in een multichannelstrategie. Daarnaast kan de toevoeging van online gedrag je offline voorspelmodellen sterk verbeteren.
De dag werd afgesloten met een borrel en hapjes waarna er nog lang nagepraat werd. De volgende Web Analytics Wednesday is op 4 april. Op deze dag zal extra aandacht zijn voor de dan niet gehouden Emetrics Summit in Londen. Iedere geinteresseerde raad ik van harte aan om hierbij aanwezig te zijn.
