Blinkz! | Het Weblog met een frisse blik op Marketing, Sales en Service
Capgemini Consulting - Marketing, Sales & Service

online marketing en de subjectivering van nieuws


Zoals we recent kunnen meemaken, zien we dat eigenlijk iedereen journalist wordt. Of in ieder geval heeft eenieder de mogelijkheid om de hele wereld deelgenoot te maken van zijn of haar mening. Neem nou mijzelf, kijk bijvoorbeeld eens hier of hier! Ik hoef niemand van jullie te attenderen op de (video)blog revolutie die momenteel plaatsvindt. Als je kijkt naar de populariteit van bijvoorbeeld youtube dan kun je niet anders dan concluderen dat de nieuwe generatie klaar is voor online marketing. Sterker nog, ik denk dat ze zo wired zijn dat de old school marketing community haar best moet doen niet compleet overrompeld te worden door de mogelijkheden van de nieuwe media.

Aan de andere kant is daar het gevaar van de informatie overload, hierover is ook al genoeg geschreven natuurlijk ;-). Neem nou die gast die in de US pas is veroordeeld voor het versturen van spam, ik geloof dat hij een conversie had van 0.005% op die spam mailtjes, maar wel vet miljonair die gast!! Nou ja of hij dat ook nog is als hij uit de bak komt?

Het resultaat van al die blogs, videos en webcontent is dat je je af kunt vragen wat er nog objectief nieuws is... Nou niets dus! Alles is gekleurd. Neem nou Google in China! Laatst werd bekend dat Google voor de Chinese overheid haar zoekresultaten censureert, sterker nog probeer maar is iets te vinden hierover op Google, dan moet je toch naar bijvoorbeeld KartOO, leuke zoekmachine overigens.

Wat verder opvalt is de prijstransparantie die optreed door de marktplaatsen van deze wereld. Wil je weten of iets een goed product is? Kijk eens wat het tweedehands doet op eBay!
Als voorbeeld het volgende: Ik ben laatst vader geworden van een zoontje!! Nu heb ik een fietskar nodig die niet te veel weegt en van goede kwaliteit is: Neem de Burley d'lite raad ik iedereen aan! Waarom? Omdat hij tweedehands niet is te krijgen en als er al eens eentje op staat is tie binnen 2 uur weg en meestal tegen meer dan de helft van de nieuwwaarde. Met dit soort mechanismen dienen we als online marketeers terdege rekening te houden willen we succes hebben!

Zelfkennis op basis van enquetes is zelfbedrog


Zo valt te lezen in het artikel Wie ben ik? Zelfkennis is vaak zelfbedrog dat verscheen in de laatste Intermediair.

Dat je gedrag van consumenten haast niet kan voorspellen middels enquetes is hopelijk inmiddels duidelijk. Maar dit geldt natuurlijk in het algemeen voor gedrag dat je probeert te voorspellen. Grip krijgen op dit gedrag middels uitvoerige vragenlijsten zoals die gebruikt worden voor de MBTI testen, is onbegonnen werk, omdat je slechts het bewuste gedeelte van jezelf bevraagt.

Dit bewuste gedeelte geeft graag een verklaring over hoe jij gaat handelen en waarom je bent wie je bent, maar dit blijkt een slechte weergave van wat je echt doet en wie je werkelijk bent. Het onbewuste stuurt het overgrote gedeelte van je gedrag. Overigens worden deze onbetrouwbare persoonlijkheidstesten -net als traditioneel marktonderzoek- nog op grote schaal toegepast, er werden namelijk vorig jaar alleen al 2,5 miljoen MBTI testen ingevuld.

En ik maar denken dat ik een ENFP was... Het wachten is op een test die mij wel inzicht geeft in mijzelf.

Bewust denken niet altijd succesvol


In Marketing Misverstand nr. 3B gaf ik aan dat het nog al vaak mis gaat tijdens het maken van belangrijke beslissingen binnen bedrijven. Dit komt omdat deze beslissingen vaak complexer zijn dan gedacht. Volgens Guy Claxton gaan bedrijven ook de fout in omdat niet de juiste denk-modus wordt gehanteerd. Hij stelt dat het bedrijfsleven nu een grote voorkeur heeft voor het bewust en logisch redeneren, maar dat juist dit soort denken niet goed geschikt is voor complexe problemen.

In zijn boek Hazenbrein en schildpadgeest; intelligenter worden door minder te denken bespreekt hij een experiment (uitgevoerd door Pawel Lewicki) dat laat zien dat er ook een onbewuste manier van denken is en dat dit in bepaalde situaties beter geschikt is om een bepaalde probleemstelling mee op te lossen.

Het volgende experiment vereist wat uitleg, maar gaat als volgt:
Deelnemers zitten voor een computerscherm dat in vieren is verdeeld. Op gezette tijden verschijnt er een ogenschijnlijk willekeurige groep cijfers op het scherm, in groepjes over de vier vlakken verdeeld, en de deelnemers moeten dan een bepaald cijfer, bijvoorbeeld de 6, opzoeken en op een van de vier bijbehorende knoppen drukken om aan te geven in welk van de vier vakken het cijfer zich bevindt. Het scherm verandert vervolgens en na 7 schermen volgt er een korte pauze, om vervolgens weer een volgend blok van 7 schermen te starten.

Zoals te verwachten was, is het eerste wat de computer aantoont dat de mensen het cijfer steeds sneller vinden naar mate ze gewend raken aan de opdracht en meer geoefend worden. Maar nu komt het. Hoewel de deelnemers aan het experiment de indruk krijgen dat de plaats van de 6 telkens willekeurig wordt bepaald, zit er in werkelijkheid een subtiel patroon in. Als je de plaats van het cijfer in het eerste, derde, vierde en zesde scherm van een bepaald blok neemt, kun je theoretisch voorspellen waar het op het zevende scherm zal staan.

In welk vlak staat de 6?

Als de 6 bijvoorbeeld op het eerste scherm linksboven stond, bij het derde rechtsonder, bij het vierde rechtsboven en het zesde linksonder, dan verschijnt hij bij het zevende scherm rechtsonder. Let wel: je moet de positie van zes bij elk eerste, derde, vierde en zesde scherm in elk blok van zeven schermen registreren. Alleen zo vind je informatie waar je iets aan kan hebben.

Dat vage patroon wordt natuurlijk niet aan de deelnemers van het experiment meegedeeld. De vraag is: vinden ze het niettemin en kunnen ze het gebruiken. Als dat gebeurt, wordt dat duidelijk doordat hun reactie bij het zevende scherm sneller komt dan bij de andere zes. (Het algemene effect van oefening en vertrouwdheid zou uiteraard geen verklaring voor dat verschijnsel kunnen zijn.)

En wat bleek, de reactie op het zevende scherm na een lange reeks blokken kwam steeds iets sneller dan op de andere zes. De mensen merken het patroon dus duidelijk op en maakten er gebruik van. Maar toen Lewicki de resultaten liet zien, waren alle deelnemers verbaasd over het "zevende-schermeffect" - ze hadden zelf niet gemerkt dat ze selecitef sneller gingen reageren - en ze waren zich niet bewust wat de informatie behelsde waar ze kennelijk gebruik van hadden gemaakt. Als ze nog een reeks schermen voorgezet kregen, met de opdracht een bewuste voorspelling voor het zevende scherm te geven, dan haalden ze in het beste geval een score van 1 op 4.

Volgens Guy Claxton is het belangrijk om je te realiseren dat er andere manieren zijn dan het bewust denken en dat er situaties zijn dat deze andere manieren effectiever zijn. In een volgende post hier meer over.

Bannering is niet altijd effectief


Deze week kwam ik een aardig voorbeeldje tegen van de gevaren van bannering op redactionele sites (in dit geval telegraaf.nl).
Je kunt je afvragen of deze banner op deze plaats het effect heeft waar ze bij McDonalds aan dachten.
Beheer door Linda Krouwel. Naast eigen bijdragen wordt er verwezen naar artikelen die afkomstig zijn van andere websites, weblogs en nieuwsbrieven.

links

Jungleminds Marketingfacts Frankwatching Brick meets Byte Dutch Cowboys MolBlog Frank-ly Hans on Experience M.I.B. Propaganda Usarchy VueRoyale Neuro-marketing
Powered by Pivot - 1.40.4: 'Dreadwind' RSS feed