Het schenden van privacy is een belangrijk onderwerp als er verder niets gebeurt in
de wereld. Als er niemand wordt verkracht en kranten toch verlegen zitten om wat
nieuws. Want als er niemand lichamelijk is geschonden, dan is er toch wel iemand
in zijn privacy geschonden? De krant kan niet blanco blijven. Anders dan bij
lichamelijke schending is van schending van privacy het tegendeel ook niet te
bewijzen, een belangrijk voordeel. Het is daarmee dankbaar nieuws van de
categorie: “Boeren boos op de regering”. Altijd goed. Het ongevraagd benaderen
van huishoudens voor commerciële doeleinden – dat in dit verband graag als alibi
wordt gehanteerd - is overigens zo oud als de economie zelf. Basis van iedere
economische transactie is het bijeen brengen van vraag en aanbod, en dat doen
vragers en aanbieders zowel gevraagd als ongevraagd. De gedachte dat in het
geval van een economische ruiltransactie de privacy wordt geschonden van de
vrager als de aanbieder dit ongevraagd doet, maar dat de privacy van de
aanbieder niet wordt geschonden als de vrager de aanbieder ongevraagd benadert,
illustreert al hoe arbitrair de gedachte is. Maar dit terzijde.
Maar wat is ‘privacy’ precies? Daar kom ik niet goed uit. Als iemand je op straat groet, is dan je privacy geschonden? Als iemand op de markt je drie bossen bloemen
biedt voor de prijs van twee, is dan je privacy geschonden? En als het niet op
straat is, maar in een brief? En niet in een brief maar over de telefoon? Of
niet over de telefoon maar via het web? Maakt het gebruikte medium verschil voor
de vraag of je privacy wordt geschonden? En maakt het verschil of je het wel of
niet op prijs stelt? Is privacy niet geschonden als je de benadering op prijs
stelt, maar wel als je het niet op prijs stelt? En wat is er dan precies
geschonden? Er is geen kwaad over je gesproken, je bent nergens ten onrechte van
beschuldigd, en je mocht je broek aanhouden. Wat is het precies dat je uit de
slaap haalt?
Als privacy schenden is het verzamelen van
persoonsgegevens in een database zodat je mensen die niet zijn geïnteresseerd
kunt overslaan met je commerciële benadering, en mensen die mogelijk wel
interesse hebben kunt benaderen, dan is dat kennelijk geen probleem. Immers,
voor een paar dubbeltjes voordeel bij Albert Heijn licht de hele Nederlandse
bevolking vrijwillig zijn doopceel. En op het web zijn de intiemste details van
miljoenen mensen door iedereen waar te nemen, die al die mensen zelf op het web
hebben geplaatst. Hoezo privacy?
Het enig waar men zich druk over moet
maken is als derden met commerciële en/of politieke doeleinden meelezen met onze
meest vertrouwelijke privécorrespondentie, en daar uitvissen wat te pas komt.
Dat is terecht bij de wet ten strengste verboden. Het heet ‘briefgeheim’. Dat
gebeurt echter op wereldschaal door de firma Google. Daar wordt je privacy
inderdaad op grove wijze geschonden. De eerste die dat misbruik aan de kaak
stelt, krijgt van harte mijn steun. Helaas heeft tot zover niemand zich gemeld.
Hoezo, privacy?
Beheer door Bart Vijfhuizen. Naast eigen bijdragen wordt er verwezen naar artikelen die afkomstig zijn van andere websites, weblogs en nieuwsbrieven.
Jungleminds
Marketingfacts
Frankwatching
Brick meets Byte
Dutch Cowboys
MolBlog
Frank-ly
Hans on Experience
M.I.B.
Propaganda
Usarchy
VueRoyale
Neuro-marketing
reageer!
Trackback link:Zet Javascript aan om een Trackback URL te genereren